රතු ඉර

පිනි නිදන්නට පෙර පිබිද
පුබුදුවා හිමි සඳද
දුවනවා මුලුතැන් ගෙට
වැදිල නෑ අද එලාම් එක

උණුහුම රැඳුනු තේ එක
රැගෙන ගොස් නිදන කුටියට
දෙවන වරටත් පුබුදුවා දී අතට
හනික යනවා ලිප බලන්නට

සතුට සිනහව ආදරය
බෙදා දී බත් පතට
පිටත් කර හරිනවා
කන්තෝරුවට වෙලාවට

ඉතිරි වුන යමක් කිස
අතට හසුවන යමක් ඇඳ
තෙරපෙමින් බස් රියේ
ඔරවමින් ඇඟට එන මහතුනට
අවසානයේ දුවනවා
පරද්දන්නට රතු ඉර

කසාවත...

පඬු පැහැ කසාවත
දවටා කුනු කය වට
වහිනා කෙලෙස් වැස්සෙන්
නොතෙමා ගන්න සිත
මුවා කර තල්පතින් හිස

ගලායන සංසාර බොර දියට
දෝවමින් නග්න දෙපා යුග
දුවන ඉගිලෙන
මිනිස් රිය පෙරහැරක්
මැද
පිඬුසිඟාවැඩි
ඔබ දෙනම දුටුවිට
ජීවිතය යනු කිමැයි
සිතෙයි යලි යලිත්
මට

ඡායාව..

වැව් ඉවුර මත නුඹ මමත්
ජල තලය මත සඳ වතත්
බැලුවෙමි මා නැවත නැවතත්
නුඹ දෙසත්
ඇය දෙසත්
දැනී ඒ බව ඇයට
සැලී ඈ විලියෙන්
මුවා වූවා වළාකුලකට
නුඹේ වත හා සමකරන්නට
නොහැකි හන්දා සඳවතට

සිහින නිවහන

අවුරුදු විසිපහකට
උකස්කර ජීවිතය
බැංකුවට වැඩපලට
ගමේ අක්කර බාගෙත්
විකුන අඩු පාඩුවට
ගෙන්දගම් පොලොවින්
සංසාරේ ගෙනියන්න
අපේම කරගත්තා
පර්චස් දහයක්ම

ඉස්කෝලෙ සීමාව
අහුවෙන්නෙ නම්  නෑ
විසිනොකර කාසි මලු
දැනුම නිදහස්
වෙන් නෑ

බිරිඳගේ කන්තොරුවට
බස් තුනෙන් යතහැකි
මට ඉතින් පාන්දර
තුනට ගියහම ඇති

ල‍යිට් නම් තියනවා
වතුර තව ඇවිත් නෑ
ගොඩ කරපු කුඹුරක්ලු
වතුර නැති වෙන්න බෑ

දැන් සේරෝම හරි
සැලසුමත් ඇන්දා
බවුන්ඩෙසමත් බැන්දා
බිත්ති ටික නග්ගන්න
කොහෙද මේ පඩිය මදි
තව ණයක් අරගන්න

නිශ්ශබ්දතාවය.....

මුනිවතින්
පෙම්වතුන්
උනුන් දෙස
නෙත් යොමා....
දොඩමලුය
හිරු වළාකුලු
ගහකොල
මදනළ

මෑණියනි....

මෑණියනි නුඹ නම්...
මහ මෙරක් හා සම මැයි
මහ සයුර සේ විසල් මැයි
හමන නල සේ සිහිල් මැයි

වැහි පොදකි නුඹ කතරට
පන්හිඳකි කවි ගෙතුමට
සත්සරකි වෙණ වැයුමට
බණ පදකි සිත නිවුමට

දරා දුක මිහිකත මෙන්
සරා සඳ ලෙස නුඹ පුන්
හෙලූ සෙනෙහේ අම කැන්
පිනයි මා....
මකා දිවියේ රළු තැන්

සාගින්න

වැදුන කුලුගෙඩි පහරින් හිසට
නිලංකාර වීය දසතම
පිරුන නෙතු කඳුලු
ගිලිහෙන්නටත් පලමුව
දැනුනා
නැවතුනු බව හදවත

මුවහත් පිහි මන්න
පොරෝ පාරවල්
ගත හැම තැන
ඇහෙනවා ඉකි බිඳුම
ඇටකටු
කට කටාස්

ගලායනා උණුහුම්
රුහිරය තෙමා
බිම සිමෙන්තිය
මිල අනුව වෙන්කරනවා
කොටසින් කොටස
ප්‍රාණ නිරුද්ධ
මා ගත

ගාත් හතරම කොකුවල
එල්ලලා කුර සමගින
අක්මාව ලේ බේරෙන
ඉහලයිලු රසින් පිසුවම
බඩවැල් බොකුත් සේරම
පිලිවෙලකට අඩුක්
කරන අන්දම

කැපූ දිව වලිගය
ලස්සන නම්
යොදා විකිණෙන
අවසානයට හම
ගොඩ ගැසූවා
තැනක වෙනමම

මේ තරමටම නුඹලා
පෙලෙන බව දනීනම්
සාගින්නෙන්
අප සැම කැමැත්තෙන්
පැමින දංගෙට
සස ජාතකයේ මෙන්
සත්තකින් ගෙල
දෙනව පිහියට