Monday, April 3, 2017

විඳීම්

ගිම්හානය ගෙවී එලැඹී වස්සානේ
පතොක් ගසක කටු මත පිපිලා හීනේ
නැවතුනු හදක් පිරිමැද ගෙන දී ප්‍රාණේ
ජීවත් වෙන්න අරුතක් නුඹ කීවානේ

තනිකම කැන්දාන පිල්කඩ මත හිඳුවා
මීවිත හැමදාම වැලපෙන හිත හැදුවා
මා ගැන කවුරු නැතුවත් ඉර හඳ බැලුවා
එලියට වඩා අඳුරට මම පෙම් කෙරුවා


අඩියෙන් අඩිය අත්වැල වී නැගිටින්න
තනිකම මකන්නට තනියට ලඟ ඉන්න
අඳුරට හැරුනු හදවත එලි කරවන්න
මීවිත කුමට නුඹ ඇති මට මත් වෙන්න

Friday, March 31, 2017

කවිය කියන්නේ යමක් කීම නෙමෙයි කියා ගන්න බැරි යමක් කීම....

කවිය කියන්නේ යමක් කීම නෙමෙයි කියා ගන්න බැරි යමක් කීම....

(ගුරු තරුව වේදිකා නාට්‍යයේ ගීතයකි)

සාහිත්‍ය ගුරුතුමා : -

කිසි අදහසක් නොදිටිමි දෙන පහන සිළු
සෙවණැලි වැටී ඇත ගෙයි හැම තැනම ගොලු
දොර හැර ගියෙමි රැහි පළඟැටි හඬය රළු
මිදුලේ වියන ලදි සඳ රැස් පැදුරු මලු

සංගීත ගුරුතුමිය : -

වැටකොටු කුමට අලියෙකු හට වෙසෙන වනේ
මට මඩ වගුරු ලඟ පරසතු සුවඳ දැනේ
සිට දැන් නැතත් සිතුවත් හුරු අඳුරු කොනේ
වට කලුවරක් මැද ඝන රැස් තරිඳු පෙනේ

සාහිත්‍ය ගුරුතුමා : -

කඳුගැට පපා දිලි මීදුම් සළු පාට
මට ඇති කලේ වෙනකිසිවක් නොව සීත
ලය මුව මෙන්ම ගොලු වූවත් මගෙ දෑත
ඔබ සිහිකලෙමි ලඟ ඇති ඈතේ ඈත

සංගීත ගුරුතුමිය : -

හඳ පලුවක් මතුවී නුඹ වත්තෙන්
තරු කැට ඒ වට විසිරී ඇත්තෙන්
කෙටුවා වාගෙයි පුන් සඳ කැත්තෙන්
කෙටුවේ කැත්තේ නොකැපෙන පැත්තෙන්

අවසන් කවිය නාරංපනාවේ විමලරත්න කුමාරගම කවියාගේ රචනයකි

video

Thursday, March 30, 2017

සිඟන අම්මා

අපේ වරදට වන්දි ගෙවනා
මගෙ පුංචි සුදු පුතේ
දන්නවා මම නුඹට දැනෙනා
නිමක් නැති දුක හිතේ
අදත් ආවා නුඹ බලන්නට
එහායින් ඉඳ වැටේ
බලන් හිටියා උඹේ හුරතල්
හංගලා දුක නෙතේ

අයියලා මල්ලිලා හිටියත්
හුඟක් දුක සැප බෙදා
මවකගේ උණුහුමේ අඩුකම
කෙලෙස ගන්නද හදා
තාත්තෙක් ඉන්නවා උඹටත්
නොගත්තත් උඹ වඩා
නොදැක්කොත් උඹ මෙහෙමවත් මට
ගන්න බෑ හිත හදා

පෙලක් විට මට හිතෙනවා 
උඹ නුදුන්නානම් කියා
ඒත් එහෙනම් උඹයි ඉන්නේ 
මගේ ඇකයේ තියා
බොහොම අකමැත්තෙන් උනත් මම
පොතේ නම ගම ලියා
හැරී නොබලා ගියා මතකයි
නිවාසේ උඹ තියා

Thursday, March 16, 2017

(අ)මතක


තවමත් නුඹ මගේ හදවත පාරනවා
සිතුවිලි මතක රිදවන්නට තෝරනවා
අතැඟිලි තුලින් මියැදෙන හිත බේරෙනවා
නෙත බොඳ වුනත් හදවත මගෙ වාවනවා
හිනැහී තුටින් ඉන්නා නුඹ දැක්කාම
සතුටුයි නමුත් පුදුමයි නුඹ ගැන බොහොම
ඉස්සර මතක අමතක නැති හන්දාම
පුලුවනි නුඹට පාරන්නට හිත තාම
ඉඳහිට හෝ මා මතකෙට නැගෙනවැති
නුඹට හොරෙන් හදවත ඉකි බිඳිනවැති
කිසිදා එලෙස නොවෙතත් ඒ බව නොසිතී
මිරිඟුව වුනත් කතරට හොඳටෝම ඇති

Wednesday, December 21, 2016

දවසක් පැල නැති හේනේ....

හේනේ වැස්සට අසුව ගහක් යට හිටගෙනේ
මට උඩින් නැමීගෙන මාව නොතෙමෙන මෙනේ
ඔසරියෙන් මා වසා අම්මෙ ඔබ තෙමුණනේ
අම්මේ ඔබ නැති ලොවක මා කෙලෙස ලොකු වුණේ

ඉහත කවිය 'දවසක් පැල නැති හේනේ' ගීතයේ ගේය පද රචක අධිනීතිඥ රන්බණ්ඩා සෙනවිරත්නයන් විසින් තම මව සිහිකර ලියූවකි. ඉහත කවියේ සිදුවීම ඔහුගේ සත්‍ය අද්දැකීමක් බවත් ගීතයට පාදක වූයේ එය බවත් ඔහු තම මවගේ අභාවයෙන් පසුව 'ඉරිදා ලක්බිම' පුවත්පතට ලියූ ලිපියක දක්වා ඇත.

Thursday, September 22, 2016

විමලරත්න කුමාරගම කවියා පිලිබඳ කෙටි සටහනක්

බුද්ධදාස ගලප්පත්ති කවියාගේ සහෘද සටහන් පලමු කොටස කියවන විට එහි තිබූ විමලරත්න කුමාරගම කවියා පිලිබඳ ලියවුනු ලිපිය දැක ඔහු ගැන පොඩි සටහනක් තබන්නට සිතුනා. 1919 ජනවාරි 18 වෙනිදා නාරම්පනාවේ උපත ලැබූ කුමාරගම කොලඹ යුගයේ කවීන් අතර ඉහලින්ම කතා කරන කවියෙක්.කවි දහස් ගණනක් ලියූ කුමාරගම විසින් ලියා පළකරන ලද්දේ කවිපොත් දෙකක් පමනයි. ඒ 1942 දී පළකර “සංවේග වේදනා” සහ 1946 දී පළකල “හපුමලී” නැමති කවිපොත් දෙක. 

සුන්දර ගැමියකු ලෙසින් සහ මිනිසෙකු ලෙසින් ප්‍රකට ඔහු අතින් ලියවුනු කවි අතර වන්නියේ මල්, හරක් හොරා, අයියනායක, යම්තම් බේරුණා, ගමේ වැව, හේරත්හාමි වැනි කවි නිර්මාණ අදටත් රසවිඳිය හැකියි. පහත දැක්වෙන්නේ වලස් දඩයම නම් වූ කවි පංතියේ අඩංගු කවි කීපයක්. පැටවුන් සමඟ දිය බීමට පැමිණි වලස් මවකට වෙඩි තැබීමේ සිද්දියක් සහ මාතෘ දාරක ප්‍රේමය කවියා මෙහි ඉතා සංවේදී ලෙස ඉදිරිපත් කරනවා.

වමි ඇළයට ‍වැටී ගති ඒ වැලහින්න
මම කෑගසි‍මි කඩියට වෙිඩි නොති‍යන්න
දඟලන අතර ඈ තැති ගෙන නැගිටින්න
දුක්මුසු ‍ලෙසින් ‍හැඩු‍වා පොඩි දරැ දෙන්න

පොඩි පැටවුනුත් ඇදගෙන රැඳෙන ඉඩ නොදී
ආ කැලයට ම ඵ් මව පැනපි ‍ඇදි අැදී
කකුලක් කැඩී ගියමුත් ඇයගෙ ‍වෙඩි වැදී
දරු පෙම මරන්නට ඵ් මව‍ට ඵය මදී‍

ගොලුවන් කියන දේ ‍වැටහෙන සවන් පෙතී
මා සතු වෙන්ට ඵදවස සිට පටන් ගතී
දරුවන් දක්න විට සිය මෑණියන් නැතී
ඵ් හැම දෙනම මගෙ ළග නෑ සියන් වෙතී

කුමාරගම දක්ෂ හිටිවන කවියකුද වෙයි. අනුරපුර කච්චේරියේ සේවය කරන ලද කාලයේ, ඇතැම් දිනවලදී, තම කාර්යාලයේ ලිපිකරුවන් හා ලිපිකාරිණියන් සමඟ එකට වාඩිවී, සතුටු සාමිචියේ යෙදෙමින් දිවා ආහාරය ගැනීම ඔහු සිදුකරයි. දිනක් මෙසේ ආහාර ගන්නා අතරතුර දඟකාර තරුණ ලිපිකාරිණියක් විමලරත්න කුමාරගමගෙන් මෙසේ ඉල්ලීමක් කර තිබෙනවා.

"සර් ඔබතුමා අතිදක්ෂ කවිකාරයෙක් බව අප දන්නවා. ඔබතුමාගෙන්, හිටිවන කවියක් අහන්න අපි කැමැතියි. අනේ සර්! මා ගැන හිටිවන කවියක් කියන මෙන් මා කරුණාවෙන්, ගෞරවයෙන්, ඔබතුමාගෙන් ඉල්ලා සිටිනවා"

"කෙල්ලේ, උඹ තාම නාඹර වයසේ ඉන්න දඟකාර පොඩි කෙල්ලක්. මහ ගෑණියක් නොවෙයි. ඒ නිසා, උඹට මං හතරපද හිටිවන කවියක් වෙනුවට, දෙපද හිටිවන කවියක් කියන්නම්" යැයි පහත කවිය කියා තිබෙනවා.

නංගි ඉන්න හැටි දැක්ක ම
මේසෙට ඇණ ඇණ
මටත් වැඩිය පින්කළ බව
දැනෙයි මේසේ කොණ