Wednesday, July 26, 2017

කෙල්ලේ

ගලා හැලෙන දිය ඇල්ලක සුන්දර බව කෙහෙරැල්ලේ
සෙනෙහස පිරි නුඹෙ සිනහව රැල්ලකි පිපෙනා වැල්ලේ
නුඹෙ දෙතොලේ පැහැය දුටිමි ලියලන පොඩි නා දල්ලේ
කෙලෙසක නම් නුඹේ මතක අමතක කරමි ද කෙල්ලේ

Thursday, July 20, 2017

ලද නොලද ජීවිතය

පොඩි ගේට්ටුව ඇරන්
පඩිපෙල නැගගෙන 
මහ රෑට මහන්සිය
තට්ටු කල විට දොරට
අපිරිමිත සෙනෙහසින්
දොර ඇරන් සිනාසෙන
තේ එකක් හදන්නම්
ඔයා ඇඟ හෝදන්න
යන්තමින් මධුවිතක්
රස දැනෙයි හදවතට
මම කෑම හැදුවා
කෝ එන්න කවන්න
සයනයේ නුඹෙ සුවඳ
ලද නොලද ජීවිතය

නොගෙනෙනු මැනවි මට නුඹ නැති අතීතයක්

අහස කඩා වැටුනා වාගෙයි හිසට
සයුර ගලා හැලුනා වාහෙයි නෙතට
පරවුනු කුසුම් සහසක් පුදදී හදට
ඇයි නුඹ ගියේ වාවන්නේ නෑ හිතට
සුන්දර මතක එක එක ගෙන එකතු කොට
ලස්සන සිහිනයක් මැවෙනව විටින් විට
මියැදෙනු නොදී ඒ සිහිනය සැබෑ කොට
එනු මැන බිසව් මා හදවත එකලු කොට
ගෙවෙනා තත්පයර හෝරා අනන්තයක්
අපි පහු කලේ නිම නොවෙනා වසන්තයක්
නුඹ නම් මෙ මට මිහි පිට මැවු තුසීතයක්
නොගෙනෙනු මැනවි මට නුඹ නැති අතීතයක්

හුස්ම

පිට වෙන්නට කලින් මගෙ අවසන් හුස්ම
ආසයි අහන්නට නුඹෙ හදවත ගැස්ම
ගැහුනත් මගේ හදවත පැය තුන් තිස් ම
මා ජීවත් කලේ නුඹ ගෙන් ලද හුස්ම
ගුලි කර අරන් හිරු සඳ තරු අත් මිටට
පනවන්නට හිතයි ගනඳුර මුලු ලොවට
කාලය නවත්වා හරවා පසුපසට
ආසයි එන්න දුවගෙන මට ඔබ ලඟට
හිතට දැනෙන වේදනාව අකුරු කරන්
නුඹ ගැන නැගෙන සිතුවිලි නෙතු අගට අරන්
සුවපත් කරන්නට මා ඔබ ලඟට කරන්
එනතුරු බලමි පෙරමඟ මම දෑස් ඇරන්

සිතුවිලි

දඟ කරන් හිත ගාව
හිනැහෙමින් නෙතු ගාව
ජීවිතය පැතුවාම
නෑ සිතුවෙ කිසි දිනෙක
හැර දමා යැයි මාව
මගෙ සුසුම් නුඹෙ වතේ
නුඹෙ සුවඳ මා ගතේ
පෙමින් හිනැහුනු නෙතේ
සිත් දෙකක් එක සිතක් වී
නමුත් අද නුඹ නැතේ
මියැදුනත් හිත මගේ
පිරි කඳුලු නෙතු අගේ
නුඹ හීනයක් වගේ
පුදුමයි අතැර ගිය හැටි
යලි නැගෙන් සඳ වගේ

ගිම්හානයේ අකලට වට මුතු වරුසාවක්

ගිම්හානයේ අකලට වට මුතු වරුසාවක්
මැවූ දේදුන්න ඔබයි අහසේ
ජීවිතයම අද වෙනකොට කඳුලු කතාවක්
ගිහින් ඔබ මටත් හොරා රහසේ
මරු කතරේ නිල්ල නැගුනු කෙම් බිමක් ලෙසින්
පවසට පැන් විලක් ම වූයේ
කෙලෙස හිතන්නද මා නුඹ මිරිඟුවක් වෙසින්
අරුත දිවියෙ නුඹමයි කීවේ
අඳුරු අහස් කුස එලිකල විදුලියක් වගේ
ජීවිතයට එලිය ගෙනාවේ
සත්තයි නුඹ සැබෑ නොවෙන හීනයක් වගේ
නින්දෙදි මා සමඟ හිනාවේ

Monday, April 3, 2017

විඳීම්

ගිම්හානය ගෙවී එලැඹී වස්සානේ
පතොක් ගසක කටු මත පිපිලා හීනේ
නැවතුනු හදක් පිරිමැද ගෙන දී ප්‍රාණේ
ජීවත් වෙන්න අරුතක් නුඹ කීවානේ

තනිකම කැන්දාන පිල්කඩ මත හිඳුවා
මීවිත හැමදාම වැලපෙන හිත හැදුවා
මා ගැන කවුරු නැතුවත් ඉර හඳ බැලුවා
එලියට වඩා අඳුරට මම පෙම් කෙරුවා


අඩියෙන් අඩිය අත්වැල වී නැගිටින්න
තනිකම මකන්නට තනියට ලඟ ඉන්න
අඳුරට හැරුනු හදවත එලි කරවන්න
මීවිත කුමට නුඹ ඇති මට මත් වෙන්න

Friday, March 31, 2017

කවිය කියන්නේ යමක් කීම නෙමෙයි කියා ගන්න බැරි යමක් කීම....

කවිය කියන්නේ යමක් කීම නෙමෙයි කියා ගන්න බැරි යමක් කීම....

(ගුරු තරුව වේදිකා නාට්‍යයේ ගීතයකි)

සාහිත්‍ය ගුරුතුමා : -

කිසි අදහසක් නොදිටිමි දෙන පහන සිළු
සෙවණැලි වැටී ඇත ගෙයි හැම තැනම ගොලු
දොර හැර ගියෙමි රැහි පළඟැටි හඬය රළු
මිදුලේ වියන ලදි සඳ රැස් පැදුරු මලු

සංගීත ගුරුතුමිය : -

වැටකොටු කුමට අලියෙකු හට වෙසෙන වනේ
මට මඩ වගුරු ලඟ පරසතු සුවඳ දැනේ
සිට දැන් නැතත් සිතුවත් හුරු අඳුරු කොනේ
වට කලුවරක් මැද ඝන රැස් තරිඳු පෙනේ

සාහිත්‍ය ගුරුතුමා : -

කඳුගැට පපා දිලි මීදුම් සළු පාට
මට ඇති කලේ වෙනකිසිවක් නොව සීත
ලය මුව මෙන්ම ගොලු වූවත් මගෙ දෑත
ඔබ සිහිකලෙමි ලඟ ඇති ඈතේ ඈත

සංගීත ගුරුතුමිය : -

හඳ පලුවක් මතුවී නුඹ වත්තෙන්
තරු කැට ඒ වට විසිරී ඇත්තෙන්
කෙටුවා වාගෙයි පුන් සඳ කැත්තෙන්
කෙටුවේ කැත්තේ නොකැපෙන පැත්තෙන්

අවසන් කවිය නාරංපනාවේ විමලරත්න කුමාරගම කවියාගේ රචනයකි

video

Thursday, March 30, 2017

සිඟන අම්මා

අපේ වරදට වන්දි ගෙවනා
මගෙ පුංචි සුදු පුතේ
දන්නවා මම නුඹට දැනෙනා
නිමක් නැති දුක හිතේ
අදත් ආවා නුඹ බලන්නට
එහායින් ඉඳ වැටේ
බලන් හිටියා උඹේ හුරතල්
හංගලා දුක නෙතේ

අයියලා මල්ලිලා හිටියත්
හුඟක් දුක සැප බෙදා
මවකගේ උණුහුමේ අඩුකම
කෙලෙස ගන්නද හදා
තාත්තෙක් ඉන්නවා උඹටත්
නොගත්තත් උඹ වඩා
නොදැක්කොත් උඹ මෙහෙමවත් මට
ගන්න බෑ හිත හදා

පෙලක් විට මට හිතෙනවා 
උඹ නුදුන්නානම් කියා
ඒත් එහෙනම් උඹයි ඉන්නේ 
මගේ ඇකයේ තියා
බොහොම අකමැත්තෙන් උනත් මම
පොතේ නම ගම ලියා
හැරී නොබලා ගියා මතකයි
නිවාසේ උඹ තියා

Thursday, March 16, 2017

(අ)මතක


තවමත් නුඹ මගේ හදවත පාරනවා
සිතුවිලි මතක රිදවන්නට තෝරනවා
අතැඟිලි තුලින් මියැදෙන හිත බේරෙනවා
නෙත බොඳ වුනත් හදවත මගෙ වාවනවා
හිනැහී තුටින් ඉන්නා නුඹ දැක්කාම
සතුටුයි නමුත් පුදුමයි නුඹ ගැන බොහොම
ඉස්සර මතක අමතක නැති හන්දාම
පුලුවනි නුඹට පාරන්නට හිත තාම
ඉඳහිට හෝ මා මතකෙට නැගෙනවැති
නුඹට හොරෙන් හදවත ඉකි බිඳිනවැති
කිසිදා එලෙස නොවෙතත් ඒ බව නොසිතී
මිරිඟුව වුනත් කතරට හොඳටෝම ඇති